Bir ses, bir çocuğun ev hakkındaki okul ödevini anlatır — kokular, kahkahalar ve ışıkla dolu, aile hayatının sıcak ve canlı bir portresi. Ancak görüntüler başka bir hikâye anlatır: çatlamış duvarlar, parçalanmış pencereler ve kaosun ardından gelen sessizlik. Anlatı devam ettikçe, kelimeler ile gerçeklik arasındaki mesafe büyür. Ses konuşmaya devam ederken, ev artık onu dinlemiyorsa “ev”den geriye ne kalır?

14.CUFF’TAKİ SEÇKİSİ: TÜRKİYE’DEN KISALAR