Anton gözlemler. Yalnız başına.

Sokaklarda fosforlu bir parıltı titreşir. Anton bir arının ölmekte olduğunu görür, sonra bir diğerini. Kimse hiçbir şey görmez, oradaki çatının üzerinde duran Kata bile.

Kata ve çetesi koşuyor, gülüyor, sprey boyayla duvarları boyuyor. Anton onları, özellikle de onu izliyor. Onlara katılmanın hayalini kuruyor.