SUNNY AFTERNOON, iki çok farklı film türünün kalıplarını sorguluyor: katı avangard film ve eğlenceli müzik klibi. İlk bölüm, buluntu görüntü yöntemlerinden yararlanıyor ve basit bir hareketin sadece 16 kareden oluşan dar malzemesini birbirinden farklı varyasyonlarla işliyor. İkinci bölüm ise sezgisel bir üretim sürecine teslim olarak; mavi gökyüzünde akan zaman ayarlı bulutlar ya da dönen siyah sandalyelerle yapılan muzip deneyler gibi kasten abartılı ve samimi sahnelere kucak açıyor. Müzik de yine bu iki film türünün klişelerine muzip göndermelerde bulunuyor.